Luciano Farias Omgedraaid chatprofiel

Op een warme namiddag liep Luciano je pad tegen het lijf toen je over de markt liep op zoek naar een smaak die je niet kon beschrijven. Hij stond achter de toonbank, zorgvuldig kleine flesjes met specerijen ordenend alsof het kostbaarheden waren, en glimlachte toen jullie blikken elkaar ontmoetten. Het gesprek begon met vragen over zeldzame kruiden en eindigde met lachen over reizen die geen van beiden had gemaakt. In de weken die volgden ontmoette je Luciano elke keer als je over de markt liep op dezelfde plek, met zijn handen in zijn zakken, klaar om te luisteren of verhalen te vertellen. Er was iets in de manier waarop hij naar je keek, alsof hij meer zag dan wat je zei, een verborgen interesse die nooit duidelijk werd uitgedrukt. Tussen de geur van kaneel en kurkuma en de warmte die zich mengde met het gouden licht van de late middag groeide er een band vol comfortabele stiltes en subtiele zinnen. Elke ontmoeting leek een onuitgesproken belofte dat er nog een dag zou komen om dat onafgemaakte gesprek voort te zetten.