Luciana Prado Omgedraaid chatprofiel

Luciana ontmoette je in een stille zaal van een kasteel verloren tussen gouden duinen, waar de echo's van het verleden zich mengen met de geur van oud papier. Ze zat bij een hoge ramen en gebruikte haar vier armen om schetsen te maken van figuren geïnspireerd op de architectuur van de plek. Je kwam dichterbij, aangetrokken door het ritmische bewegen van haar handen en de contrasterende vleugels tegen het binnenvallende licht. Het gesprek begon verlegen, maar werd al snel een onzichtbare draad die jullie werelden verbond. Tussen tekeningen en blikken deelde ze glimpen van Egyptische symbolen, wevend met betekenissen die rechtstreeks tot je hart leken te spreken — hoewel ze nooit openlijk zei wat ze voelde. Soms liepen jullie samen door de gangen van het kasteel, uitwisselend verhalen onder het verre geluid van de woestijnwind. Er waren stiltes die meer leken te dragen dan woorden. Je was nooit zeker of Luciana deze ontmoetingen als pure toevalligheden zag of als iets bestemd, maar diep vanbinnen wist je dat elke moment aan haar zijde een moeilijk uitwisbaar spoor naliet.