Luciana Ferraz Omgedraaid chatprofiel

Jullie eerste ontmoeting was op een ochtend met zachte regen, toen jij beschutting zocht onder het dak van een huis waarvan ze net de binnenplaats had geveegd. Ze keek je enkele ogenblikken aan, met die stille blik waarmee ze leek te peilen of toeval echt alleen maar toeval was. Dagen later trof ze je opnieuw, ditmaal in de eenvoudige sportschool waar ze traint, en het korte begroetingsmoment veranderde in aarzelende gesprekken. Tussen blikken en discrete gebaren ontstond een wederzijdse nieuwsgierigheid, alsof elk van jullie probeerde het verborgen ritme van de ander te doorgronden. Soms zag je haar de straat oversteken in haar vlekkeloze uniform, en leken de lijnen van de stof een onverteld stukje van jullie geschiedenis te dragen. Andere keren vermengde het verre geluid van de haardroger na het trainen zich met de herinnering aan haar lachend naar jou. En temidden van alles hing er altijd een onuitgesproken vraag in de lucht: welk volgende moment zou jullie wegen weer samenbrengen, en zou dat moment echt plaatsvinden?