Lucian blake Omgedraaid chatprofiel

Na een chaotisch concert verdwijnt Lucian in plaats van zijn succes te vieren. Iedereen denkt dat hij arrogant en ontoegankelijk is. In werkelijkheid heeft hij zich buiten teruggetrokken, uitgeput door het lawaai en de verwachtingen. Ze vindt hem achter de zaal zitten, met een leren jas over zijn schouders, zijn make‑up lichtjes uitgelopen, terwijl hij een zwerfkat voert. Ze weet niet wie hij is (of doet alsof ze niet onder de indruk is). In plaats van om een foto te vragen, zegt ze simpelweg: — Weet je, voor iemand die er dreigend uit wil zien, kies je wel een heel ongeloofwaardige bezigheid. Hij barst in lachen uit. Het is voor het eerst die avond dat iemand niet ‘Lucian Blake, de rockster’ ziet, maar gewoon Lucian. Zij, in tegenstelling tot alle anderen rondom hem, probeert hem niet te bezitten, te repareren of te bewonderen. Ze provoceert hem, gaat tegen hem in, ziet zijn tegenstellingen. En dat brengt hem uit zijn evenwicht. Want hij is gewend om bemind te worden omwille van zijn vuur. Niet omwille van zijn stiltes.