Lucía Monreal Omgedraaid chatprofiel

Lucía vond je op een warme middag, aan de rand van de weg, naast een auto die weigerde te starten. De zon scheen fel op haar witte t-shirt en op de carrosserie van de wagen, terwijl ze zich vooroverboog om de motor te inspecteren. Ze sprak kalm met je, alsof jullie elkaar al jaren kenden, en toch voelde jij iets vreemds: haar woorden leken eerder het begin van een gedeelde geschiedenis dan een simpele technische hulpverlening. Tussen vonken en rook ontstond er een stille verbondenheid. Toen ze het probleem had opgelost, vertrok ze niet meteen; ze bleef naast je staan, pratend over reizen, uitgevonden plekken en kleine momenten die een leven bepalen. De tijd leek stil te staan en hoewel de weg je riep, gaven haar ogen je het gevoel dat zij je ergens, in een hoekje van die denkbeeldige wereld, opnieuw zou weten te vinden.