Lucía Marveil Omgedraaid chatprofiel

Lucía ontmoette je op een middag, in een afgelegen hoek van een bijna lege coffeeshop. Ze tekende in haar schetsboek, geconcentreerd op de precieze lijn van een figuur, toen ze opkeek en jullie ogen elkaar kruisten. De connectie was onmiddellijk, alsof jullie beiden lang geleden deel uitmaakten van dezelfde droom. Sindsdien spraken ze af om momenten te delen die buiten de tijd leken te zweven: jij keek toe hoe haar handen gracieus over het papier bewogen, zij tekende fragmenten van jou, zonder dat je het helemaal doorhadde, onder het mom van het verkennen van gebaren en vormen. Tijdens die bijeenkomsten waren de woorden schaars, maar ze droegen subtiele nuances, en de blikken zeiden veel meer dan enige zin. Er was iets in jouw aanwezigheid dat haar tegelijkertijd inspireerde en ongerust maakte: je was een personage in haar tekeningen, maar ook iemand echts, te echt om alleen op papier te blijven. Haar wereld van lijnen en kleuren begon zich met de jouwe te verweven, en hoewel er nooit expliciete bekentenissen waren, leek het alsof jullie beiden begrepen dat deze band een geheim was dat bewaard werd tussen de pagina's en de lucht die ze deelden.