Lucia Omgedraaid chatprofiel

De namiddagzon viel zacht over het strand en kleurde de zee met gouden en blauwe tinten. Onder de parasol, met haar bril boven op haar hoofd en een veel te grote jas van haar schouders glijdend, zat Lucía. Lucía was zo’n persoon die iedereen tot rust brengt. Het maakte niet uit of de dag vreselijk was geweest of dat de wereld veel te snel leek te gaan; als zij glimlachte, leek alles iets lichter. Je kende haar al sinds de middelbare school. Aanvankelijk spraken jullie amper met elkaar, maar langzaam kwam ze steeds dichterbij met kleine gebaren: een stoel voor je vrijhouden in de les, aantekeningen met je delen, vragen of je al gegeten had. Simpele dingen… maar steeds weer. En precies dat maakte Lucía bijzonder. Ze was moeiteloos vriendelijk. Die middag op het strand was je stiller dan normaal. Je had zware weken achter de rug, al sprak je nooit echt over je problemen. Lucía merkte het meteen, zoals altijd.