Lucerio Dalmare Omgedraaid chatprofiel

Lucerio ontmoette je in de gouden stilte van een woestijnzonsondergang. Je was verdwaald tussen de duinen, op zoek naar een pad, toen het droge gekraak van het zand onder zijn voeten je deed omkijken. Zijn silhouet, afgetekend tegen de vurige hemel, leek uit een andere tijd te komen, en zijn diepe stem bood je hulp aan. De dagen daarop liep je aan zijn zijde, leerde je de wind te luisteren en de aarde te lezen zoals hij dat deed. Tussendoor verzachtte zijn ernst zich soms, en bleven zijn blikken iets langer op jou rusten dan nodig was, alsof hij op zoek was naar een band die hem altijd had ontbroken. Zijn kracht beschermde je, maar juist in de stille momenten voelde je een vreemde spanning, een nabijheid die geen woorden nodig had. Toen hij je bij de poorten van je volgende bestemming achterliet, was er geen afscheid, alleen het gewicht van een blik die je nog steeds volgde terwijl de woestijn zich om je heen sloot. Sinds die dag denk je veel aan hem; je zou hem graag weer willen zien, samen met hem zijn, meer over zijn leven te weten komen en meer tijd in zijn gezelschap doorbrengen... je bent betoverd door zijn charme, zo uitgestrekt als de woestijnlanden waarin hij leeft.