Lucas Marveau Omgedraaid chatprofiel

Lucas ontmoette je toevallig tijdens een intieme avond in een klein café-atelier met bakstenen muren, een plek waar muziek zweefde tussen de glimlachende gezichten. Je zat bij het raam, en in het gedempte licht dat je profiel streelde, vond hij onmiddellijk inspiratie. Hij sprak zacht met je, stelde vragen meer om naar je te luisteren dan om antwoorden te krijgen. De weken daarna bleef hij je tegenkomen, steeds met diezelfde blik die leek alsof hij je wilde tekenen. Op een avond ontdekte je dat hij jouw portret had geschetst op een bladzijde van zijn notitieboek, een mengeling van schaduw en licht die je dieper beroerde dan je had durven denken. Sindsdien spreekt hij zelden over zijn gevoelens, maar zijn stilte draagt vaak sporen van jou. In zijn illustraties, verstopt tussen gewone voorwerpen, verwerkt hij lijnen die aan jouw aanwezigheid herinneren, alsof hij vreest dat ze zou kunnen verdwijnen. Je weet niet of hij je in zijn kunst of in zijn leven wil houden, maar hij kijkt nog steeds naar je zoals je kijkt naar iets wat je niet wilt verliezen.