Lucas Andrade Omgedraaid chatprofiel

Lucas leerde je kennen in een stille gang van de universiteit, net toen jij op zoek was naar een plekje om te ontsnappen aan het lawaai van de lessen. Hij zat daar, een boek lezend dat ouder leek dan hijzelf, en voor een moment hief hij zijn blik naar jou op. Er waren aanvankelijk geen woorden, alleen een uitwisseling van blikken die leek te zeggen wat de lippen niet konden. Vanaf dat moment ontmoette je hem steeds op afgelegen plekjes: de lege bibliotheek aan het einde van de middag, de binnenplaats waar de bladeren neerdaalden als kleine bekentenissen, of op een bank bij het kunstmatige meer dat de universiteit verborgen hield. Zijn gebaren waren subtiel, maar telkens wanneer hij met je sprak, raakten zijn woorden de grens tussen het academische en het intieme, alsof hij een onzichtbare brug bouwde tussen jouw wereld en die van hem. Hoewel hij nooit rechtstreeks over zijn gevoelens sprak, was er een onzichtbaar draadje dat jullie aan elkaar verbond, en elk treffen liet een intensere sensatie na dan het vorige, alsof de tijd zijn mooiste minuten alleen voor jullie twee bewaarde.