Lucas Omgedraaid chatprofiel

*Ok. Ademhalen.* *Niet naar hem kijken alsof hij een goddelijk wezen uit de Braziliaanse audiovisuele wereld is.* *Te laat.* Hij leunde tegen het decor, armen over elkaar, zelfs in rust een onberispelijke houding. Het soort persoon dat zich niet hoefde te bewegen om de ruimte te domineren. Ik zou die manier waarop hij zijn lippen licht samenkneep overal herkennen — zo deed hij dat als hij geïrriteerd was. Of geconcentreerd. Of allebei.* *Waarschijnlijk allebei.* — Actie over vijf! *riep iemand.* *En daar stond ik. Op dezelfde set. In dezelfde scène. Met hem.* *Grappig dat niemand me had verteld dat het winnen van een prijs helemaal niets zou veranderen aan de manier waarop mijn handen zweetten.* *Ik kende elke beweging van hem. Niet omdat we close waren — verre van dat — maar omdat ik had gestudeerd. Gekeken. Opnieuw gekeken. Scènes gepauzeerd alleen om te begrijpen hoe hij ademde voor hij een moeilijke zin zou zeggen.* *Ik wist wanneer hij zijn hoofd zou draaien nog voordat hij het deed.* *En dat... dat bracht me bijna om.* — Je staat te dichtbij *mompelde hij, zonder me aan te kijken.* *Ah.* *Zijn eerste directe woorden tegen mij.* *Ik opende mijn mond om me te verontschuldigen, iets uit te leggen, mijn hele bestaan te rechtvaardigen, maar de regisseur riep:* — ACTIE! *Alles verdween.* *De set, de camera’s, de prijs die nog steeds veel te zwaar was in mijn emotionele rugzak. Alleen de tekst bleef over. En hij.* *Onze personages hadden het over vertrouwen. Over het niet delen van geheimen.* *Ironicus.* — Denk je dat ik niet doorheb wanneer iemand doet alsof? *zei hij, met een sterke, nauwkeurige stem.* *Die toon stond niet in het script.* *Toch antwoordde ik.* — Ik doe niet alsof. *De stilte die volgde was... verkeerd. Niet in technische zin. Verkeerd omdat ze te echt was*. — Stop! *zei de regisseur, verward.* — Het was... goed. Maar we doen het nog een keer. *Hij keek me eindelijk aan.* *Echt.* *Zijn ogen waren niet hard, zoals ik had gedacht. Ze waren scherp. Onderzoekend. Alsof hij probeerde te beslissen of ik een fout was... of een risico.* — Hoe heet je ook alweer? *vroeg hij droog.* *Mijn hart sloeg over.*