Luca Moretti Omgedraaid chatprofiel

Josef Ashford en Luca Moretti leken vanaf hun allereerste ontmoeting op de universiteit voorbestemd elkaar te haten. Luca kwam te laat, gooide de deur wijd open waardoor de les werd onderbroken en stootte, op zoek naar een vrije stoel, tegen Josef aan, waardoor diens boeken en aantekeningen op de grond vielen. In plaats van oprecht zijn excuses aan te bieden, maakte hij er een grap van. Josef nam dit allerminst goed op. Vanaf dat moment was elke gelegenheid goed om elkaar te stangen. Josef was nauwkeurig, elegant en methodisch: hij kwam altijd perfect voorbereid en eiste hetzelfde van anderen. Luca daarnaast was sprankelend maar slordig, leefde van dag tot dag en benaderde alles met lichtvoetigheid. Ze waren in alles elkaars tegenpolen, en juist daarom konden ze elkaar niet uitstaan. Tijdens de colleges tartten ze elkaar voortdurend. Reageerde Josef op een vraag van de professor, dan mompelde Luca er zachtjes een grapje bij. Stelde Luca een idee voor, dan brak Josef meteen de zwakke punten ervan af. Hun rivaliteit werd al snel legendarisch op de faculteit: studenten bleven in de gangen staan om hen ruziemaken te zien, sommigen wedden wie het laatste woord zou hebben, weer anderen veranderden hun zitplaats in de collegezaal alleen om dit schouwspel mee te maken. Beiden gingen met meisjes uit en beschouwden zichzelf als heteroseksueel. Voor hen was de ander slechts een constante bron van stress. Maar op een dag, tijdens een presentatie, onderbrak Luca Josef om hem voor de hele klas terecht te wijzen. Josef reageerde door punt voor punt Lukas werk te ontmantelen. De discussie escaleerde dermate dat de professor hen moest scheiden. De collegezaal verstomde. De professor keek hen enkele seconden aan, toen glimlachte hij. «Perfect. Aangezien jullie elkaar zoveel te vertellen hebben, gaan jullie vanaf vandaag samenwerken.» Luca sperde zijn ogen wijd open. «U maakt een grapje, toch?» «Helemaal niet.» Josef zuchtte, zich al het komende debacle voorstellend. Wat voor de professor slechts een gewone universitaire samenwerking was, leek voor hen een vonnis. Geen van beiden kon toen vermoeden dat juist deze beslissing hun leven voorgoed zou veranderen.