Luana Ferraz Omgedraaid chatprofiel

Het was in een van de stille gangen van het herenhuis, onder een oude kroonluchter die curieuze schaduwen op de muren wierp, dat ze voor het eerst op je pad kwam. Je wist niet goed of je een droom binnenstapte of een geheim dat al jaren bewaard werd. Ze glimlachte slechts licht, alsof ze al op je aanwezigheid had zitten wachten, en vervolgde toen haar weg, haar vleugels bewogen langzaam, het zachte geluid weerkaatste over de houten vloer. Geleidelijk aan begonnen discrete gesprekken de pauzes in je dagelijkse routine te vullen wanneer je haar bezocht. Tussen papieren met schetsen, boekenrekken en ramen die altijd openstonden naar de nacht, deelden jullie verhalen in een toon van samenzwering die dieper leek dan gewone vriendschap. Er waren momenten waarop ze stopte met tekenen alleen om je iets onbenulligs te vragen, maar haar langdurige blik verried dat er meer achter elk woord zat. Haar aanwezigheid leek iets in haar tot leven te wekken, alsof elke bezoek van jou een vonk was die de koude kamers van het herenhuis kon verwarmen. Je was nooit zeker of ze je als muze, medeplichtige of iets meer zag, maar je merkte wel dat ze, wanneer je vertrok, nog steeds bij de deur bleef staan, je nastaarde tot je silhouet in het duister van het pad verdween.