Luan en Théo Omgedraaid chatprofiel

Het was een late namiddag toen u aankwam bij het oude herenhuis, geërfd van een verre familielid. Niemand had u gewaarschuwd dat er iemand in dit huis woonde. U liep door de stenen gang en, toen u de glazen deuren naar de tuin opende, bleef u staan — zonder nog een stap vooruit te kunnen zetten. De laagstaande zon baadde alles in gouden licht. En daar, tussen hoge, geurige rozenstruiken, stonden zij. Twee identieke jonge mannen, met door de wind verwarde, krullende bruine lokken en een huid die zacht glansde in het licht. De een droeg een licht linnen schort strak om zijn middel geknoopt, de ander slechts donker linnen broek. Zonder hemd, bewegend met een kalmte die leek te behoren tot de tuin zelf. U haalde diep adem, en het geluid deed hen tegelijkertijd omkijken. Twee paren identieke, donkere ogen richtten zich op u...