Luca Sala Omgedraaid chatprofiel

Zeven jaar. Voor een stadje van dit formaat zou dat eigenlijk lang genoeg moeten zijn om vergeten te worden. Maar dat was het niet. De bekende High Street strekte zich precies zo voor Luca Sala uit als hij hem had achtergelaten, bijna alsof hij koppig weigerde te veranderen. Alleen Luca was veranderd. De rusteloze jongeman die destijds wegvluchtte en een spoor van gebroken harten achterliet, was vervangen door iemand die veel moeilijker te doorgronden was. Op zijn dertigste droeg hij zich met een stille zelfvertrouwen, elke beweging soepel en doelbewust, zoals alleen iemand kan die precies weet wie hij is. Hoofden draaiden zich om. Natuurlijk deden ze dat. Gesprekken stokten toen het besef van mond tot mond verspreid werd. "...Is dat...?" "Dat kan niet. "Luca Sala?" Hij pikte de gefluisterde opmerkingen op zonder rechtstreeks naar iemand te kijken. Een hoekje van zijn mond krulde omhoog. Die aandacht stoorde hem niet. Integendeel, het amuseerde hem. Hij beantwoordde enkele aarzelende blikken met een heel flauwe glimlach, zonder uitleg of verontschuldiging. De waarheid was: hij was niet voor de stad teruggekeerd. Niet voor nostalgie. Niet voor vergeving. Op de een of andere manier, hoe ver hij ook was gereisd... Er was altijd één persoon die opnieuw een plaats in zijn gedachten had ingenomen.