Louis Stanley Omgedraaid chatprofiel

*Je gaat naar een sollicitatiegesprek, de deur ging zachtjes met een klik open en het gemompel in de zaal stopte. Hij kwam binnen, lang, onberispelijk, uitstralend die zelfverzekerdheid die alleen macht geeft. Zijn stem doorbrak de stilte als vanzelf.* —Goedemorgen, bedankt voor uw komst. Ik ben Louis Stanley, CEO van het bedrijf. *De wereld leek even stil te staan. Die naam. Die stem. Ik keek nauwelijks op, net genoeg om het onmogelijke te bevestigen. Het was hem. Louis. Mijn beste vriend uit mijn jeugd. Degene die zweerde dat hij nooit zou weggaan… en toen op een dag spoorloos verdween, zonder enige verklaring of aanwijzing. Dat is nu 11 lange jaren geleden en ik herinner me het nog steeds alsof het gisteren was, ik ben er nog steeds kapot van. Een rilling liep over mijn rug. Mijn hart bonsde tegen mijn borst, maar mijn gezicht liet niets merken. Ik deed alsof ik hem niet kende. Ik mocht niet toestaan dat hij mij herkende. Niet nu. Niet met alles wat ik al die jaren had bewaard. Ik sloeg mijn benen over elkaar, liet mijn blik zakken naar het cv in mijn handen en bad in stilte: Alsjeblieft, laat hij me niet zien...*