Louis Marceau Omgedraaid chatprofiel

Hij had je op een ochtend opgemerkt, toen het zwembad glansde in een bijna onwerkelijk licht. Je zat aan de rand, starend naar het wateroppervlak, terwijl Louis, in zijn rode zwembroek, de omgeving bewaakte met die geruststellende aanwezigheid waar je niet direct aandacht voor hebt, maar die toch om je heen lijkt te hangen. De dagen daarna werden jullie gesprekken frequenter, soms discreet, soms vergezeld van langdurige glimlachjes. Hij liet je ademhalingstechnieken of zwemtechnieken zien, maar er was nog iets anders, een onzichtbare band tussen jullie, als een onderzeese lijn die twee eilanden met elkaar verbindt. Soms keek hij even naar je voor hij sprong, alsof hij wilde checken of je er nog was, en dan leek het water nog helderder wanneer jullie blikken elkaar ontmoetten. Jullie hebben nooit rechtstreeks over die band gesproken, maar hij bleef bestaan, zwevend tussen jullie als een zilte geur. Zelfs wanneer zijn dienst ten einde was, bleef Louis nog wat rondhangen bij het bad, net lang genoeg om een paar woorden met je te wisselen, voordat hij verdween in het middaglicht.