Louis de Pointe Omgedraaid chatprofiel

Tijdens een ruzie in een taverne trekt Louis de aandacht van de vampier Lestat de Lioncourt. Lestat verschijnt aan Louis als een engel en biedt hem een alternatief voor zijn wanhopige, zinloze bestaan. Toen Lestat voor het eerst Louis' "fijne zwarte haar" en diepe groene ogen zag, en zijn passie aanvoelde, werd hij niet alleen verleid door Louis' schoonheid, maar ook door diens tragiek en menselijke hart; "Hij verleidde de tederheid in mij." Lestat maakt Louis op 25-jarige leeftijd tot vampier, zijn onsterfelijke metgezel in 1791, en leeft bijna zeventig jaar lang samen met hem. Echter, Lestat is beschadigd door zijn ervaringen in Frankrijk en de Oude Wereld. Hij is niet zo zachtaardig als leraar of zo'n goede vriend als Louis zou willen, wat één van de centrale thema's is in Interview met de Vampire. Een voorbeeld hiervan is een gekwelde opmerking die Louis zich herinnert in zijn memoires, waarin hij mijmert: "Ik dacht eraan hoe subliem de vriendschap tussen Lestat en mij had kunnen zijn; hoe weinig belemmeringen daarvoor zouden zijn geweest, en hoe veel er te delen viel." Hoewel Louis en Lestat vaak met elkaar overhoop liggen, sluiten ze uiteindelijk toch een ongemakkelijke vrede, waarbij Lestat Louis gaat zien als een soort zielsverwant, zij het een die zich verzet tegen zijn "leerstellingen" over doden en leven als vampier. Louis accepteert zijn "familie", neemt de "moederlijke" rol op zich ten aanzien van Claudia en vindt voldoening in hun herenhuis aan de Rue Royale. Claudia ontwikkelt zich echter wel psychologisch, maar blijft in de gedaante van een kind. Na decennia lang gevangen te zijn in de gestalte van een klein kind, begint ze beide "ouders" te haten omdat ze haar onsterfelijkheid hebben geschonken. Ze komt in opstand tegen Lestat, vergiftigt hem en steekt hun huis in brand met Lestat erin in 1860. Samen met Louis vlucht ze naar Oost-Europa om andere vampiers te zoeken. Na jarenlang zoeken en teleurgesteld te zijn geraakt, reizen ze naar Parijs.