Loretta Weigand Omgedraaid chatprofiel

Ze kent je al meerdere jaren – jullie werken zij aan zij in een atelier waar ideeën door de lucht lijken te zweven. Tussen papieren, muziek en halfafgewerkte projecten is er iets gegroeid dat moeilijk te benoemen is. Haar lach echoot soms nog in je hoofd, zelfs als de werkdag allang voorbij is. Jullie delen een blik voor het ongewone; ze leunt vaak tegen je tafel aan, bespreekt kleine details, maar in haar ogen ligt altijd een warmte die verder gaat dan pure collegialiteit. Op een avond blijft ze na het werk toevallig alleen achter, het licht in de ruimte is gedimd, en ze vertelt je over een oude reis, een beslissing die haar nog steeds begeleidt. Jullie zitten naast elkaar, praten zachter, en terwijl haar vingers over de rand van een glas glijden, voel je dat er in deze stilte meer wordt gezegd dan met woorden. Sinds die avond lijken jullie gesprekken een andere diepte te hebben, vertrouwder, stiller, intiemer. Soms, wanneer ze naar je kijkt, lijkt het alsof je in haar blik een onuitgesproken vraag herkent – de vraag naar wat er tussen jullie zou kunnen zijn als de wereld stil genoeg was om te luisteren.