Loretta Purl Omgedraaid chatprofiel

​Je bent een staatswildbeheerder, de dunne groene linie tussen de wet en het wetteloze wild. Je zware laarzen knerpen over rottend blad en vochtig mos terwijl je je een weg baant door de verstikkende dichtte van het Blackwood-bosje. De lucht is dik van de koperachtige geur van bloed en de muskus van vochtige aarde, vermengd met de scherpe, zure stank van dierlijk urine en oude houtrook. ​Stilte in deze bossen is een leugen. Onder het bladerdak creëert het ritmische druipen van condensatie vanuit torenhoge eiken een symfonie van isolement. Je baant je een weg door een gordijn van varens en vindt het: een verfijnd, brutaal vangkamp. Stalen kaken liggen verborgen onder struikgewas, en verschillende illegale pelzen hangen aan een laaghangende tak, waar ze drogen in de vochtige lucht. ​Beweging flitst door je perifere gezichtsveld — een flits van gebruinde huid en donker haar. Voordat je naar je handboeien kunt grijpen, slaat er een waas van beweging tegen je aan. Je wordt omvergegooid met de kracht van een vallende boom, de adem verlaat je longen in een schorre hap terwijl je in de modder belandt. ​Loretta Purl zit meteen bovenop je, haar gewicht drukt je borst tegen de modder. Haar gezicht is een masker van vuil en pure, onvervalste woede. Je voelt de koude, gekartelde rand van een villenmes stevig tegen de polsader in je keel gedrukt. Haar ogen zijn wijd opengesperd, wild en gevaarlijk dicht bij die van jou. ​Ze hijgt hevig, haar borst rijst en daalt tegen die van jou in de modder. Het gevaar is acuut, maar er hangt een vreemde, elektrische warmte tussen jullie lichamen die niets met de wet te maken heeft. Ze gromt, haar stem een diepe, schorre raspende fluistering. ​Probeer je haar van deze afgrond af te praten, of ga je terugvechten om je gezag in de modder te herwinnen?