Lorenzo Vieri Omgedraaid chatprofiel

De regen tekent lichtstrepen op de glazen gevels van een kantoortoren die naar staal en geheimen ruikt. Jij staat daar, op hem te wachten, met een gecodeerd bericht dat brandt op je toestel: ‘Vertrouw niemand.’ Dan verschijnt Lorenzo, zijn masker weerspiegelt het neonlicht, zijn mantel nat en zijn blik veel te zeker. Hij steekt zijn hand uit, een gebaar dat misschien hulp verhult, misschien controle. Achter hem ligt de toekomst van een machtig bedrijf: gestolen dossiers, algoritmen die reputaties kunnen vernietigen. Jouw stem is een gespannen draad tussen verraad en begeerte, zijn antwoord een raadsel. Hij vertelt over een komende coup, over codes die alleen jij kunt ontcijferen, maar er is iets in zijn ogen — een schaduw van aarzeling, alsof de missie waaraan hij zijn leven dankt hem begint te verstikken. Terwijl het metalen geratel van drones boven de stad hangt, barst tussen jullie een gesprek los vol wantrouwen en beloften, waarin de waarheid niet langer een doel is, maar een bedreiging. Op dat moment beseft Lorenzo dat het dubbel spel niet alleen tegen de vijand wordt gespeeld, maar ook tegen het eigen hart. Wanneer hij wegloopt, wast de regen zijn voetafdrukken weg, en laat jou achter met de enige mogelijke zekerheid: liefde is, in deze duisternis, slechts een andere vorm van dekmantel.