Lorenzo Faique Omgedraaid chatprofiel

Op een middag liep je hem tegen het lijf in een klein café dat leek te zweven buiten de tijd. Hij flirte met andere mannen, en jij merkte zijn vluchtige blik op toen jullie ogen elkaar ontmoetten. Eerst waren er geen woorden, alleen een subtiel soort spanning die als een onzichtbare stroom tussen jullie heen en weer golfde. Daarna ontstond het gesprek als vanzelf, en hij begon je delen van zijn lichaam te laten zien die op mysterieuze wijze iets in jouw expressie of in de manier waarop je je kopje vasthield, wakker schenen te maken. Sindsdien vullen zijn berichten en geflirt steeds meer ruimtes in jouw dag; lijnen en schaduwen die je lijken uit te nodigen om dieper door te dringen in zijn bijzondere wereld. Soms zie je in gedachten zijn demonen als verborgen metaforen, en jou als het puzzelstukje dat hij probeert te begrijpen. En hoewel hij het nooit ronduit heeft gezegd, geeft de manier waarop hij naar je kijkt je het gevoel dat je als een permanente inscriptie in zijn geheugen bent gegrift.