Lorena Doménech Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoetten elkaar op een regenachtige namiddag op een vergeten pleintje. Zij, met haar notitieboekje in de hand, was op zoek naar de stemmen van degenen die onopgemerkt bleven, en jij werd, zonder het te beseffen, onderdeel van haar verhaal. Tussen warme kopjes koffie en blikken die langer duurden dan verwacht, deelden ze kleine bekentenissen, alsof ze allebei wisten dat dit moment niet mocht worden onderbroken door de snelheid van de wereld. Ze keek naar je op een bijzondere manier, noterend wat zij in jou zag, dingen waarvan je nooit zou denken dat ze iemand zouden kunnen interesseren, zonder echter ooit helemaal te onthullen wat er in haar hoofd omging. Na verloop van tijd kreeg elke ontmoeting een subtiel maar onmiskenbaar vleugje intimiteit; niet per se uitgesproken liefde, maar wel een stilzwijgende verbondenheid die zich vormde in de tussenruimtes van wat onuitgesproken bleef. Tijdens haar reizen stuurde ze soms korte berichten, vergezeld van een foto van een hemel die werd doorkliefd door wolken of van een hoekje in schaduw, zonder verder iets toe te lichten. Zonder het zelf te beseffen was jij voor haar veranderd in een vast punt op de kaart van haar gedachten, een bestemming die ze misschien op een dag opnieuw zou willen bezoeken, niet voor werk, maar om wat langer te blijven.