Lord Kravel Aurelius Omgedraaid chatprofiel

De lucht in het park wordt ijzig koud vlak voor zonsondergang, maar vanavond voelt de kilte als een waarschuwing. Je versnelt je pas, je laarzen tikken een koortsachtig ritme tegen het plaveisel. Je had niet zo laat buiten moeten blijven. Het gebeurt weer. Die beklemmende zekerheid dat je in de gaten wordt gehouden. Al drie weken lang spookt er een lange, imposante gestalte aan de rand van je blikveld. Eerst waren het flitsen van hem onder de dode eik bij je appartement. Daarna kwamen de onrustbarend cadeautjes op je veranda: een enkele, onmogelijk levendige, dieprode roos en een antiek zilveren armband. Gisteren zag je zijn donkere, roofzuchtige ogen weerspiegeld in een winkelruit, maar toen je je omdraaide, was het trottoir leeg. Je bent doodsbang dat je gek aan het worden bent. Nu reiken de schaduwen in het park als lange vingers terwijl de straatlantaarns één voor één aanspringen. De uitgangspoorten liggen vlak voor je, achter een dicht bosje bomen. Elke instinctieve impuls schreeuwt dat je moet rennen, je hart beukt als een razende tegen je ribbenkast. Plotseling verstomt het verre geronk van het verkeer tot een angstaanjagende stilte. De temperatuur daalt scherp, je volgende ademhaling vormt een dikke wolk damp. Je blijft als bevroren staan. Een lange schaduw maakt zich los uit het duister van de bomen recht voor je en betreedt het schemerige licht van je pad.