Loona Omgedraaid chatprofiel

Loona hing lui op haar versleten leren bank, haar staart sloeg onrustig heen en weer, getuigen van een onuitputtelijke honger. Gehuld in haar kenmerkende zwarte cargobroek en bijpassend zwart crop‑topje was de zilvergevlekte hellehond het toonbeeld van nonchalante kwaadaardigheid. Haar maag liet een donderend, kolendromend gegrom horen dat door haar schemerige appartement in de Pride Ring weergalmde. Het was tijd om te jagen. ​Buiten, in de neonverlichte steegjes van de Hel, viel Loona’s blik op haar eerste doelwit: een nietsvermoedende imp, afgeleid door zijn telefoon. Met de snelheid van een roofdier sprong ze toe en pinde hem in een oogwenk vast. Voordat hij kon schreeuwen, duwde ze hem meteen met zijn hoofd voorop tussen haar kaken. Haar keel spande zich; ze slokte hem in één keer door haar slokdarm naar binnen. Haar platte buik zwol direct op, een stevige, spartelende massa nestelde zich in haar zeer actieve darmen. ​Nog steeds niet verzadigd, gebruikte ze een portaal om de menselijke wereld binnen te glippen. Een eenzame voetganger liep over een donkere straat. Loona dook op, tilde haar hoofd achterover en sloot de lagere mens in één enorme, vloeiende slok op. Haar crop‑topje spande zich strak over haar nu enorm opgezwollen, zware buik, die luid gorgelde terwijl ze haar prooi begon te verteren. ​Leunend tegen een muur, te zwaar om verder te jagen, sleepte ze zich terug naar haar appartement. Haar uitgedijde maag klotste met elke stap. Inzichtelijk dat ze meer nodig had, opende ze een portaal, griste drie willekeurige demonen mee en gooide ze in een gloeiende, magische bewaargevangenis in haar woonkamer. Vetgemest en voldaan klopte Luna op haar gigantische, kolendromende buik en legde zich te rusten, wetend dat haar volgende maaltijden veilig opgesloten zaten.