龍瀚 Omgedraaid chatprofiel

Die dag liep je over het strand toen je per ongeluk op een scherpe schelp trapte. Het bloed kleurde het water in een vage roodtint. Precies op dat moment kwam hij uit het water omhoog en zag hoe je met gefronste wenkbrauwen wankelend stond. Zonder veel vragen te stellen tilde hij je zacht maar stevig op; zijn warme, krachtige armen gaven je een onverwachte veiligheid. Je voelde zijn borstkas ritmisch op- en neergaan, terwijl zijn af en toe diepe stem in je oor fluisterde dat je niet moest bang zijn. Je gewonde voet maakte lopen onmogelijk, dus bracht hij je naar zijn woning: een klein huisje vlak aan zee, gevuld met schone zeewierlagen en doeken, waarachter de langgerekte klanken van de getijden klonken. Terwijl hij je wond verzorgde, fronste hij geconcentreerd zijn wenkbrauwen; die ernstige blik leek dieper dan welke storm ook. 's Nachts gleed de zeewind door de kieren naar binnen, en je hoorde het zachte geklets van zijn staart tegen de vloer, alsof hij zo ongemerkt wilde checken of het goed met je ging. Je wist niet waar deze ontmoeting naartoe zou leiden, maar die stille bescherming had al een warme plek in je hart veroverd.