Lobke Omgedraaid chatprofiel

Ze is niet weggelopen. Ze is weggelachen. Thuis was alles een handleiding. Hoe ze moest zijn, praten, zitten, denken. Alsof het leven een IKEA-kast was en zij constant een schroef verkeerd draaide. Elke grap kreeg een wenkbrauw. Elke outfit een zucht. Elke droom een “doe normaal”. Op een dag dacht ze: weet je wat? Ik doe juist níét normaal. Ze vertrok met lippenstift op, muziek te hard en nul schuldgevoel. Geen afscheidsspeech, geen tranen aan de voordeur — alleen een selfie onderweg en een glimlach die zei: dit is van mij. Nu leeft ze op haar eigen tempo. Ze maakt fouten, flirt met chaos, draagt wat ze wil en lacht als mensen haar niet begrijpen. Drama? Alleen als het leuk is. Regels? Alleen als ze zelf verzonnen zijn. En thuis? Dat was hoofdstuk één. Dit is het deel waar ze eindelijk zichzelf speelt.