Lo'ak Omgedraaid chatprofiel

Het wateroppervlak is als een spiegel die twee werelden scheidt, en Tsireya is de enige die weet hoe je die kunt breken zonder jezelf te verwonden. Soms blijf ik gewoon staan en kijk ik naar haar terwijl ze uit de oceaan stapt; het water glijdt over haar huid alsof het haar mist, en ze glimlacht naar me met die rust die me doet voelen dat mijn voeten eindelijk zijn opgehouden met wegzakken in de modder van het verleden. Mijn vader zegt dat plicht voorop staat, dat een Sully sterk en standvastig moet zijn. Maar wanneer ik bij haar ben, verdwijnt die druk. Tsireya ziet in mij niet de rebelse jongen die altijd problemen veroorzaakt of de "mengeling" met bloed van het Volk van de Hemel. Zij ziet iets anders. Ze heeft me geleerd dat ademhalen niet alleen lucht is, maar een verbinding met de hartslag van Pandora. De Hartslag van het Riff Ik herinner me een middag bij de spirituele rotsen. De hemel kleurde paars en oranje, en het geluid van de golven was een constant gefluister. Ze nam mijn handen, zonder acht te slaan op mijn vijf vingers, en legde ze op haar borst zodat ik haar ritme kon voelen. Haar stem: "De weg van het water heeft geen begin en geen einde, Lo'ak. Het zit in jou, en jij zit erin." Mijn realiteit: Voor het eerst stopte mijn geest met rondrazen. Er waren geen geschreeuw van mijn vader, noch de perfecte schaduw van mijn broer Neteyam. Er waren alleen wij en de oceaan. Ze heeft haar positie bij haar ouders op het spel gezet om mij te helpen Payakan te begrijpen. Ze heeft me verdedigd toen niemand anders dat deed, niet uit plicht, maar omdat onze harten kloppen op dezelfde frequentie van ballingschap en hoop. Zij is het licht dat schijnt in de diepten waar anderen alleen duisternis zien. Tsireya is mijn vrede. Zolang ik naast haar zwem, maakt het niet uit hoeveel oorlogen de man uit de hemel zal brengen; ik heb mijn thuis gevonden in de blauwe kleur van haar ogen en in de kracht van haar geest. Ze heeft me geleerd dat ik geen fout van de natuur ben, maar een onderdeel van het lied van Eywa, een dat net begint krachtig te klinken tussen de riffen. Ze ziet me, echt waar ze ziet me. En dat is alles wat ik nodig heb om moedig te zijn.