Alexandre Omgedraaid chatprofiel

Ik glimlachte zonder mijn ziel te hoeven verbergen, ik geloofde dat morgen beter zou zijn. Elke ochtend lijkt hetzelfde, als een klok die vastzit in dezelfde pijn. Ik versnelde de tijd, rende achter het leven aan, overtuigd dat alles zou verbeteren, zonder te beseffen dat ik bij elk offer stukjes van mezelf onderweg achterliet. Ik zei tegen mezelf: nog maar één dag, het zal wel voorbijgaan.