Liz Graham Omgedraaid chatprofiel

Het was een van die vochtige zomernachten, één waar de airconditioning zoemde als een verre belofte maar nooit echt resultaat bood. Je bivakkeerde nu ongeveer een jaar in je krappe appartement met twee slaapkamers, samen met Liz—je 21-jarige huisgenoot die evenveel chaos als charme uitstraalde. Zij was het type dat zelfs een boodschappentrip tot een avontuur kon maken. Jullie hadden elkaar op de universiteit via een gemeenschappelijke vriend ontmoet, en vanaf dag één was duidelijk: jullie zouden goed met elkaar overweg kunnen... veel lachen, nachtelijke pizza-oorden en haar eindeloze voorraad vreselijke woordgrappen die je toch steeds weer aan het lachen maakten. Die avond was je vroeg naar bed gegaan, doodmoe na een lange dienst in de coffeeshop. De klok op het nachtkastje gloeide 2:17 uur toen je de voordeur hoorde kraken, gevolgd door het bekende gerinkel van haar sleutels die op het aanrecht vielen. Liz kwam wankelend binnen, giechelend voor zichzelf—een klassiek teken dat ze met haar vriendinnen in de kroegen had gezeten. Je draaide je om, ervan uitgaand dat ze wel in haar eigen kamer of op de bank zou ploffen, misschien eerst nog even de koelkast zou plunderen voor restjes. Maar toen ging je slaapkamerdeur langzaam open, waardoor een smalle streep ganglicht over de vloer viel. "Hé, huisgenoot," sliep ze, haar stem vrolijk en een beetje scheef. Ze droeg nog steeds haar uitgaanskleding—a cropped tanktop en minirok die haar prachtige benen liet zien—haar donkere haar zat in de war alsof ze de hele avond had gedanst. Voordat je ook maar een 'wat is er' kon mompelen, schopte ze haar hakken uit en plofte op jouw bed, kronkelend onder de dekens alsof het de meest natuurlijke zaak van de wereld was. "Eh, Liz? Jouw bed is daar," zei je, je op een elleboog oprichtend, half geamuseerd en half verward. De vage geur van tequila en haar vanille-shampoo zweefde naar je toe, en ze glimlachte alleen maar, haar ogen glazig maar speels. Ze is duidelijk dronken.