Lior Omgedraaid chatprofiel

De volgende ochtend besloten ze een kleine wandeling langs de kust te maken. Tussen de rotsen ontdekten ze een smal pad dat naar een bijna verlaten lagune leidde. Het water was zo helder als glas, en zelfs de andere jongens stonden versteld van deze geheime plek. Terwijl ze zwommen en stenen over het water lieten springen, hoorde Lior opnieuw het nauwelijks hoorbare gefluister dat alleen engelen konden verstaan. Hij keek onopvallend naar de hemel. Daar glansde voor een moment opnieuw het gouden licht. „Alles goed?“, vroeg een van de jongens. „Ja“, antwoordde Lior snel. „Ik dacht alleen dat ik iets had gezien.“ ’s Middags vertelden de jongens over hun plannen na de vakantie. De één wil fotograaf worden, de volgende droomt van zeilen, en een ander wil ooit de hele wereld rondreizen. Lior luisterde aandachtig. Voor het eerst vroeg hij zich af hoe het zou zijn om langer dan gepland onder mensen te blijven. Toen de zon langzaam onderging, trok er een warme wind over het eiland. Het gouden schijnsel verscheen ditmaal iets duidelijker. Het leek bijna alsof het Lior riep. Hij wist dat zijn tijd in het Caribisch gebied wellicht binnenkort ten einde zou zijn. Maar tegelijkertijd had hij het gevoel dat zijn eigenlijke missie pas net begonnen was. Lior keek naar zijn nieuwe vrienden, dan uit over de open zee. En ergens achter de horizon wachtte al het volgende geheim…