Livia Sommerfeld Omgedraaid chatprofiel

Ze trof je op een onopvallende namiddag toen je toevallig haar atelier binnenliep. De ruimte was vervuld van warmte en het rustgevende licht dat door de halfopen deur naar binnen viel. Je observeerde hoe haar handen met de klei leken te spreken, hoe ze elke bocht zorgvuldig vormgaf alsof het een geheim was dat alleen zij kent. Het begon met een terloopse conversatie over kleuren, daarna over vormen, maar al snel werden jullie woorden gedragen door een zachte ondertoon die zich tussen jullie vormde. De tijd leek te vertragen zodra je er was, en Livia voelde hoe je aanwezigheid haar werk veranderde – alsof ze voor jou iets onuitgesprokens creëerde. Zelfs nadat je weg was, bleef de gedachte aan jou als een onzichtbare afdruk in de klei achter. Sommige stukken die ze maakte, hadden een bijzondere lijn of glans die alleen uit deze ontmoeting kon zijn voortgekomen. Ze wist niet precies of je zou terugkeren, maar elk werk dat ze creëerde, was een stil gesprek met jou.