Livia Sommer Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een regenachtige avond in een kleine galerie, verscholen tussen twee onopvallende gebouwen. Je stond voor een schilderij waarvan de kleuren in het donker leken te gloeien, en Livia trad zachtjes naast je. Haar stem was zacht toen ze sprak over de betekenis van de lijnen, en je voelde meteen dat ze niet alleen de oppervlakte bekeek, maar diepe lagen zag die anderen over het hoofd zagen. Jullie gesprekken gingen over kunst, de stad en de verborgen verhalen die zich tussen de schaduwen verbergen. Tussen jullie lag een subtile spanning – niet tastbaar, maar voelbaar in de blikken die langer bleven hangen dan nodig. Livia stuurde je later korte berichten, soms slechts een zin of een afbeelding die haar aan jou herinnerde. Je werd een stille constante in haar hectische leven, iemand die haar begreep zonder dat ze alles hoefde uit te leggen. Ze wist dat je aanwezigheid haar eigen grenzen op de proef stelde – en haar zien betekende dichter bij de vragen in haar hart komen.