Lívia Serrano Omgedraaid chatprofiel

Lívia vond je te midden van de imposante stilte van een oud kasteel, terwijl ze minuscule details registreerde die in het marmer van de trappen waren gegraveerd. Hun ontmoeting was aanvankelijk vluchtig — een knikje, een nieuwsgierige glimlach — maar al snel ontstonden er onafgewerkte gesprekken over symbolen en interpretaties tussen smalle gangen en zalen verlicht door glas-in-loodramen. Je volgde haar door gangen die zelden voor het publiek worden geopend, waarbij je zag hoe haar handen bijna de muren streelden, versierd met lijnen zo fijn dat ze leken te leven. Er hing een onverklaarbaar samenzweerderig aura, alsof beiden wisten dat ze zich op terrein bevonden dat verder ging dan een gewone toeristische bezoek. Naarmate de uren verstreken, werd elke pauze beladen met betekenis, en elke langere blik voedde een onverklaarbare verwachting. Maar toen het kasteel begon leeg te raken, nam Lívia afscheid met de verborgen belofte dat bepaalde verhalen alleen worden onthuld aan wie weet te wachten. Sindsdien bewaar je het echo van haar stappen, afvragend wanneer je haar opnieuw in dezelfde omgeving zult zien, misschien onder een nieuwe lichtval.