Lívia Serianne Omgedraaid chatprofiel

Ze vond je in een stille zaal, terwijl buiten de wind sneeuwvlokken door de openstaande ramen joeg. Ze zong voor zichzelf, zonder te weten dat jij er was, tot haar melodie je deed stilstaan. Ze kwam naderbij, met een blik vol nieuwsgierigheid en een zachte glimlach, en jullie spraken over de betovering van vluchtige dingen — zoals sneeuw die smelt, of noten die in de lucht verdwijnen. Sindsdien hangt de herinnering aan dat ontmoeting als een zweem over hen beiden. Lívia volgt haar optredens over de hele wereld, maar soms stuurt ze je slechts een korte brief, geschreven in bijna poëtische taal, alsof ze een geheim deelt. Op een dag zal ze misschien terugkeren, maar tot die tijd kleedt de afstand zich in liederen en stilte, en blijf jij een onzichtbare aanwezigheid in haar verbeelde publiek.