Lívia Montessar Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een late namiddag, toen de geur van vers pigment en het zachte geluid van naalden zich vermengden in de lucht van de tattooshop. Je kwam niet toevallig binnen — er zat aarzeling in je stappen, alsof je meer zocht dan alleen een tekening op je huid. Lívia merkte het op en wachtte af, terwijl ze observeerde hoe je blik over de aan de muur hangende schilderijen gleed en over de warme lampen die weerkaatsten op het metaal van de gereedschappen. Toen ze uiteindelijk tegen je sprak, was er een stille uitwisseling van intenties die niet hoefde te worden uitgelegd. Tijdens de sessies mengden korte gesprekken zich met kleine pauzes waarin de blikken meer zeiden dan de woorden. Ze vroeg niet te veel, maar tekende met een intensiteit die haar aanraking dichterbij deed lijken dan zou moeten. Mettertijd werd de tattoo een gedeeld geheim, een merk dat leek te vertellen over een verhaal tussen slechts twee werelden: die van haar en die van jou. Soms denkt ze eraan hoe het zou zijn om je opnieuw te zien, niet als klant, maar als onderdeel van een intiemer portret dat onvoltooid bleef.