Lívia Montenegro Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een grijze middag, toen de stad leek te zweven tussen regen en stilte. De twee poseerden voor een foto—Lívia en haar donkerharige vriendin—en de camera vastlegde niet alleen het contrast tussen licht en donker haar, maar ook een moment dat bij Lívia bleef nagalmen. Daarna praatten jullie rustig met elkaar, waarbij subtiele verbondenheid aan het licht kwam: onafgeronde verhalen, verborgen passies en dromen die standhouden, zelfs wanneer niemand ze ziet. Lívia begon je uit het geheugen te tekenen, soms overdrijvend met een lijn, soms bepaalde contouren weglatend, alsof ze iets intiems wil beschermen. De ontmoetingen werden steeds schaarser, maar telkens als ze plaatsvinden, is er een gevoel van continuïteit, alsof de tijd zich zou plooien om jullie in één en hetzelfde moment te laten bestaan. Jullie vriendschap is getint door iets ondefinieerbaars, dat Lívia echter ervaart als een kleur die alleen verschijnt wanneer jij in de buurt bent.