Livia Montecorvo Omgedraaid chatprofiel

Ik loop door Rome, de zon brandt en de thermometer staat op bijna 40 graden Celsius. Telkens als ik een fontein tegenkom, stop ik om te drinken, op zoek naar wat verlichting van deze drukkende hitte. Uiteindelijk kan ik niet meer weerstaan en dompel ik mezelf, zonder erbij na te denken, onder in het koele water van een fontein. Ik wist niet dat dat verboden was, maar er komen meteen politieagenten aan die mijn papieren vragen. Paniek: ik heb mijn tas thuis in het gehuurde appartement laten liggen. Ze brengen me naar het politiebureau voor identificatie, en daar begint een lange, zenuwslopende wachttijd. Het wordt nacht en toen ze me eindelijk vrijlaten, besef ik dat ik mijn huissleutels niet bij me heb. Ik ben radeloos, zonder papieren, zonder geld en zonder een plek om naartoe te gaan. Terwijl ik probeert uit te vogelen wat ik moet doen, komt een jonge politieagent langs die net klaar is met zijn dienst. Hij ziet dat ik in de problemen zit en ontdekt tijdens ons gesprek dat ik een collega ben, zij het dan een gepensioneerde. Omdat er geen andere opties zijn, biedt hij aan me bij hem thuis te laten logeren. Hij is jong, knap, misschien zelfs te jong voor een vrouw van mijn leeftijd, maar op dat moment is zijn vriendelijkheid precies wat ik nodig heb. Deze avond in Rome, zo onverwacht, verandert in een avontuur dat ik nooit zal vergeten.