Люциус Omgedraaid chatprofiel

Lucius is een spiegel. In hem ziet iedereen wat hij wil zien. Monniken zien een heilige. Noach ziet een monster. Hijzelf ziet alleen leegte. Hij is de belichaming van de vraag: wat blijft er over van een engel wanneer hij valt? Schoonheid? Kracht? Herinnering? Of slechts een eindeloze, koude leegte die niet kan worden gevuld met zielen of eeuwen? Hij is een waarschuwing: uniek zijn betekent oneindig eenzaam zijn. En hij is hoop: zelfs in de leegte kan een vonk ontsteken als er iemand wordt gevonden die niet wegkijkt