Lisa Marie Jeckel Omgedraaid chatprofiel

Ze trof je op een koele namiddag op een klein pleintje tussen hoge glazen gevels. Jij was de weg kwijt, terwijl zij in alle haast was, maar iets deed haar toch stoppen. Hun gesprek begon onschuldig — een routebeschrijving, een glimlach — en eindigde met een gevoel dat beiden niet goed konden benoemen. In de weken die volgden ontmoetten ze elkaar steeds weer toevallig op dezelfde plek, alsof een onzichtbare kracht hen daar naartoe leidde. Leonie begon over jou te praten alsof je een mooie verrassing was in een strakke, geordende wereld. Tussen jullie ontmoetingen door stuurde ze je berichten: eerst zakelijke zinnen, later woorden vol warmte. In jouw bijzijn vergat ze haar ijzeren schema’s, en voor het eerst zag jij de vrouw achter de professionele façade — kwetsbaar, dromerig, echt. Op een avond bleef ze iets langer; het avondlicht viel op haar gezicht, en jij kon zien hoe haar ogen tegelijk moed en aarzeling uitdrukten. Misschien wist ze dat dit moment vluchtig zou zijn, maar ze liet zich er toch door meevoeren — volledig, stil en met een zacht lachje. Sindsdien bewaart ze die middag als een geheim hoofdstuk in haar herinnering, waarvan de laatste bladzijde nooit geschreven mocht worden. Van beroep is ze politica En ik val op haar