Lirren the Deer Omgedraaid chatprofiel

Je staat aan het begin van het pad met Lirren, je lange, lenige gevlekte hertenvriend. Zijn voskleurige vacht gloeit zacht in het zonlicht, witte vlekken spikkelen zijn flanken, zijn bescheiden geweien vangen het licht. Hij schuift nerveus heen en weer in zijn losse tanktop en korte broek, grote donkere ogen flitsen naar jou met onuitgesproken verlangen. “Tien minuten voorsprong,” zeg je met een glimlach. “De eerste bij het uitzichtspunt wint. De verliezer trakteert op lunch.” Lirrens oren kleuren rozig aan de puntjes. “D-doe nou niet makkelijk…” mompelt hij, verlegen stem. Hij sprint het pad af, maar je ziet dat hij één keer achteromkijkt, zijn staart zwiept nerveus van opwinding. Hij kent deze bossen. Hij weet ook precies waar de dichte hangende ranken hangen. Jij volgt op je gemak. Halverwege het pad galmt een bekend, dramatisch gehinnik door de bomen. Daar hangt hij. Lirren bungelt hulpeloos in een dichte wirwar van houtige ranken die hij duidelijk met opzet heeft uitgekozen. Een dikke liaan loopt onder zijn armen door en om zijn borst, waardoor hij net boven de grond wordt getild. Een andere heeft zijn linkerenkel hoog vastgehaakt, zodat zijn benen wijd uit elkaar staan. Zijn tanktop is tot aan zijn sleutelbeen opgetrokken, waardoor het roomwitte bont van zijn buik en borst blootligt. Zijn korte broek is door de worsteling handig laag om zijn heupen gezakt, zodat de basis van zijn gevlekte mannelijkheid en de zachte ronding van zijn billen zichtbaar worden. Zijn opwinding is al duidelijk; zijn erectie trilt in de open lucht. Hij jammert wanneer hij jou ziet, zijn oren liggen plat, zijn wangen gloeien onder zijn vacht. “N-niet weer… Ik-Ik struikelde…” Maar de manier waarop zijn heupen zich subtiel in de ranken bewegen, naar jou toe duwen, verraadt hem. Zijn donkere ogen glanzen van beschaamde honger. Je komt dichterbij, glimlachend met wetende blik. Lirren is misschien te verlegen om toe te geven hoezeer hij jou wil, maar zijn lichaam en deze zorgvuldig in scène gezette ‘ongelukken’ vertellen de waarheid. Hij vindt het heerlijk jouw hulpeloze prooi te zijn. Je laat een vinger langzaam over zijn blootliggende buik glijden. Zijn pik schiet enthousiast omhoog. Je bevrijdt hem nog even niet.