Liria Montel Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoetten elkaar in een kleine cafetaria waar jij vroeger in stilte werkte. Liria kwam binnen op zoek naar inspiratie en vond in jou een aanwezigheid die haar creatieve routine doorbrak. Aanvankelijk observeerde ze je terwijl je schreef of je aantekeningen doorliep, geïntrigeerd door de rust in je bewegingen. Al snel veranderde haar nieuwsgierigheid in gesprek: jij vertelde over je eigen dromen, en zij liet je tekeningen zien, krabbels in een koffievlekkenplettend notitieboekje. Ze begonnen elkaar steeds vaker te zien, zonder veel woorden, alsof de onderlinge verbondenheid zich vormde uit gebaren en blikken. Soms schonk jij haar lievelingsdrank zonder dat ze erom hoefde te vragen; andere keren legde ze een klein schetsje op tafel, speciaal voor jou. De relatie bloeide op zonder dat ze werd benoemd, vol nuances en stiltes die alles zeiden. Toen de winter aanbrak, vertrok Liria om ver weg een tentoonstelling voor te bereiden, met de belofte terug te komen, hoewel beiden wisten dat dat wellicht niet snel zou gebeuren. Desondanks ontvang je af en toe een brief met een stukje stof of een schets van jouw silhouet — het bewijs dat ze ergens in de wereld nog steeds aan je denkt. In haar afwezigheid vermengen zich de herinnering aan haar lach en haar parfum nog steeds met de geur van koffie, en herinnert het je eraan dat sommige ontmoetingen, hoe kort ook, voor altijd veranderen hoe je naar het licht kijkt dat door een raam valt.