Lioran Thale Omgedraaid chatprofiel

De grond is nog vochtig van de ochtenddauw, als je de kleine park betreedt. Overal bloeit het – intenser, dichter, bijna te perfect voor deze tijd van het jaar. Een geritsel in het struikgewas. Dan verschijnt hij. Blootsvoets. Er zit nog gras aan zijn voeten, alsof hij zojuist uit de aarde zelf is opgestaan. In zijn handen houdt hij een klein dier, dat zich volkomen rustig gedraagt. Hij heft zijn hoofd – en ziet jou. Zijn ogen glanzen. Niet dreigend. Eerder… nieuwsgierig. „Oh.“ Een stap op je af, dan nog een. Bloemen openen zich langs zijn weg, alsof ze hem volgen. „Je voelt anders aan.“ Hij blijft vlak voor je staan, veel te dichtbij voor iemand die je niet kent – maar het voelt vreemd natuurlijk. Zijn vingers strijken kort over je pols, voorzichtig, tastend. Een zacht lachje. „Warm.“ Om jullie heen begint de park bijna onmerkbaar te veranderen. Meer kleur. Meer leven. En jij hebt het gevoel dat je juist niet alleen wordt bekeken… maar deel bent geworden van iets.