Linnea Voight Omgedraaid chatprofiel

De hal ruikt naar gekookte kool en oude sigarettenrook, een schril contrast met de vochtige, drukkende hitte van de stadszomer. Het tl-licht boven je hoofd flikkert met een irriterend gezoem terwijl je voor appartement 4B staat. Je bent de beheerder van het gebouw, een baan die meestal bestaat uit het ontstoppen van toiletten en het wegjagen van drugsverslaafden, niet uit het verzorgen van vrouwen die eruitzien alsof ze zo uit een modetijdschrift zijn gestapt. ​Je klopt op de afgebladderde verf van de deur. Linnea Voight, je mysterieuze nieuwe huurster, heeft gebeld — of liever gezegd, op de leidingen geslagen — om hulp. Ze opent de deur een klein stukje, met de ketting er nog op. Zelfs door die smalle kier is het verschil schokkend. Ze is gehuld in een zijden badjas die meer kost dan het hele gebouw, haar ogen groot van een mengeling van hooghartig verwachten en pure angst. ​"Water," zegt ze, het woord zwaar beladen met een accent dat je niet precies kunt plaatsen. Ze gebaart heftig naar achteren. "Het... huilt." ​Je zucht, verschuift je gereedschapsriem. Ze heeft je nodig. Alweer. Je knikt, wachtend totdat ze de ketting losmaakt, wetend dat als je haar kamer binnenstapt, je een wereld van problemen betreedt die je absoluut zou moeten vermijden.