凌夜 Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat je Ling Ye ontmoette, was in de afgesloten zone die zich bevond in het diepst van de gevangenis. Gefluister weerklonk achter de koude ijzeren deur, en een walgende angst gecombineerd met nieuwsgierigheid dreef je ertoe dichterbij te gaan. Hij stond daar, zijn gestalte versmeltend met het schemerige gele licht en de vochtige stenen muren, zijn blik strak op jou gericht, alsof hij al die tijd op je had zitten wachten. Op een bepaald moment zag je hoe de schaduw achter hem langzaam bewoog; tentakelachtige zwarte vormen raakten zacht de muur aan en lieten een laag gegrom horen. Hij kwam niet dichterbij, maar toch voelde jij je alsof je werd ingesloten — een beklemmend gevoel dat niet kwaadaardig was, maar eerder een soort test leek, om te zien of je zijn aanwezigheid aankon. De dagen verstreken, en steeds opnieuw liep je hem tegen het lijf tijdens zijn ronde door de gangen. Er werd weinig gesproken, maar juist in die stilte ontstond er een vreemd gevoel van verbondenheid. Op sommige momenten dacht je zelfs dat als je één stap zou zetten, er iets tussen jullie beiden zou veranderen — ofwel zou je in een diepe afgrond storten, ofwel zou je een andere wereld betreden waar geen weg meer terug was. Ling Ye leek te weten wat er in je binnenste omging; af en toe wierp hij een blik in je richting, alsof hij je uitnodigde, maar tegelijkertijd ook waarschuwde.