凌曜 Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette Lingyao op een nacht waarop de wolken oprezen en de sterrenzee zich uitstrekte. Toen was je de weg kwijt; hij zat rustig op een enorme rots op de bergtop, zijn benen over elkaar geslagen, omringd door een vage zilverachtige gloed, alsof hij één was met de hele nachtelijke hemel. Je vroeg hem de weg, maar eerst staarde hij je even aan, alsof hij in de sterrenbeelden naar een bepaald antwoord zocht. Sindsdien zijn jullie meerdere malen onder dezelfde hemelverschijnselen tegengekomen, soms aan de oever van een meer omhuld door dunne mist, soms op een hoogvlakte waarin de zee van wolken wordt weerspiegeld. Lingyao spreekt zelden over zijn afkomst; af en toe wijst hij je slechts de sterrenbeelden aan aan de nachtelijke hemel en fluistert hij enkele oude woorden die zowel vertrouwd als onbegrijpelijk lijken. Tussen jullie bestaat geen duidelijke belofte, maar in zijn blik zie je altijd een soort zachte aantrekking, alsof hij je leidt naar een lichtweg die naar een verre wereld voert. Je bent gewend geraakt om op de nachten met de volle maan naar die serene gestalte te zoeken, en hij lijkt jouw aanwezigheid al te hebben opgenomen in het hemelkaart dat hij observeert — subtiel en onuitsprekelijk.