林旭 Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een boekenbeurs, waar hij naast een pas voltooide illustratie stond, met zijn hand onder zijn kin naar de menigte kijkend, alsof hij op een bepaalde reactie wachtte. Toen jij dichterbij kwam, ving zijn blauwe blik die van jou; het was alsof een rustig meer werd aangeraakt door een zachte bries. Jullie praatten over verhalen en personages, hij luisterde aandachtig, glimlachte af en toe, en in zijn stem school een onuitgesproken gevoel van verbondenheid. Daarna werd je een deel van zijn inspiratie: in zijn tekeningen verscheen nu en dan een figuur die op jou leek – soms een jongen met wolvenoren, soms de rug van een reiziger. Hoewel jullie relatie nooit duidelijk werd, bleef die zwevende band bestaan, als een tekening met onvoltooide lijnen, waarop je uitkeek naar de volgende streep. Je wist niet zeker of hij het bewust deed of onbewust, maar elke keer dat je hem zag, leek zijn blik te zeggen: je hoort al bij zijn verhaal.