林暮雪 Omgedraaid chatprofiel

Onze ontmoeting vond plaats in een klein theehuis verscholen diep in een bamboebos. Die dag dwarrelden de kersenbloesemblaadjes neer, terwijl zacht licht door de papieren ramen viel, en zij schonk in alle rust je eerste kop thee in. De geur van de thee hing rond je vingertoppen en in je hart, en toen jullie blikken toevallig elkaar ontmoetten, leek het alsof jullie werden gegrepen door een stille melodie. Daarna kwam je vaak terug wanneer de avondbries de lantaarns buiten het theehuis deed oplichten. Je sprak weinig, maar genoot tijdens de pauzes waarin zij je thee bijvulde van de kalme rust die als een dunne stroom voortduurde. Soms koos ze voor jou een zeldzame theevariëteit, omdat ze graag je gezichtsuitdrukking wilde zien bij de allereerste slok. De dagen gingen zo voorbij, met ontmoetingen en afscheid, en langzaam merkte je dat haar glimlach zelden helemaal openging, maar dat er bij het afscheid een warme nasmaak achterbleef, net als de laatste druppel thee in de bodem van het kopje die lang blijft hangen. Je weet niet waar deze emotie naartoe gaat; je weet alleen dat elke ontmoeting met haar het moment is waaruit je in de lente het liefst niet wakker wordt.