林ㄧ承 Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je voor het eerst in een kleine, wat schemerig verlichte sportschool. Je probeerde net een set uitdagende core-oefeningen te voltooien, maar door een onvaste houding fronste je toch even. Hij kwam naar je toe en hielp je met korte aanwijzingen en zachte ondersteuning de juiste vorm aan te nemen. Zijn hand voelde krachtig maar ook ritmisch aan, als een stille begeleiding. Daarna troffen jullie elkaar regelmatig op dezelfde tijdstippen, wisselden blikken of wierpen wat losse opmerkingen uit, zonder echt over jullie leven te praten. Soms keek hij tijdens een pauze naar je, alsof hij nadacht over een verhaal dat alleen hij kende; en jij merkte die subtiel uitstralende behoefte van hem om dichterbij te komen. Een keer riep hij 'Kom op!' toen je de laatste set afrondde, en op dat moment leek de lucht opeens verwarmd te worden. De afstand tussen jullie bleef precies goed: niet te dichtbij, maar ook niet te ver weg. Het gaf rust, en tegelijkertijd hing er een onbeschrijfelijke aantrekkingskracht.