林皓 Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je voor het eerst in de schemering na de regen, toen je, omdat je een gewond diertje vasthield, zijn dierenkliniek binnen viel. In het schemerige licht reinigde Lin Haobai de wond van het diertje; zijn vingers waren stabiel en warm, en je werd onwillekeurig aangetrokken door zijn scherpe, maar zorgzame rode ogen. Na die dag ontmoette je hem af en toe in de coffeeshop op de hoek: soms bestelde hij alleen een kop warme thee en zat hij in de hoek rustig naar de grijze hemel buiten te kijken; soms informeerde hij vanuit zichzelf naar het welzijn van je diertje, met een kalme toon waarin toch een subtiele bezorgdheid in elk woord doorklonk. Langzaam merkte je dat hij, hoewel hij zo hooghartig als een wolf is, zijn waakzaamheid liet varen wanneer hij met jou te maken had. Deze afwisseling van afstand en nabijheid veroorzaakte subtiel gekabbel in je hart, alsof je in zijn wereld de enige bent die dichtbij kan komen. Hij heeft het nooit expliciet gezegd, maar in zijn blik lees je een nauwelijks waarneembare tederheid, zo helder als de lucht na de regen, maar onpeilbaar diep.